همانطور که برای همه لبخند دارند همانها که همیشه هستند برای همه هستند

آدم های ساده را باید مثل یک تابلوی نقاشی ساعت ها تماشا کرد عمرشان کوتاه است

که هر کس از راه میرسد یا ازشان سوء استفاده میکند یا زمینشان میزند یا درس ساده نبودن بهشان میدهد

آدم های ساده را دوست دارم

             بوی ناب آدمیت میدهند

وقتی دیگرکسی برای شنیدن جمله هایت به اندازه لحظه ای فرصت نمیگذارد ......

کسی هست که میشودبه اوپناه برد کسی که شب دلتنگیها را با او میتوان قسمت کرد

نگاهت را ازسنگفرشهای خیس وسرد کوچه های بارانی جداکن

تاچه وقت میخواهی یاس هایت رابه ساقه گلهای گلدان اتاقت پیوندبزنی؟

تاچه وقت میخواهی درکوره راه هایی که برای خودت ساخته ای قدم برداری؟

میتوان ازتاریکی ها گذشت میتوان خود را درکوچه های سبزدوباره یافت...

یک نفرهست یک نفرکه تا خواب دوباره چشمهایت باتوست

شب دلتنگیهایت را با او قسمت کن.....  تنها با او.....

  چراغ روشن شب بود برایم چشمهای تو

                               نمی دانم چه خواهد شد !

             پر از دلشوره ام                  بی تاب و دلگیرم

                   کجا ماندی   که من بی تو

                              هزاران بار در هر لحظه میمیرم.....